|
« سوره هل أتی »
نعمت های بهشتی مانند ندارد .
«اين در حالى
است كه سايه هاى درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده ، و چيدن ميوه هايش براى آنها
بسيار سهل و آسان است
«: (و
دانية عليهم ظلالها و ذللت قطوفها
تذليلا.
نه مشكلى وجود دارد، نه خارى در دست مى رود، و نه احتياج به تلاش و
حركتى براى چيدن ميوه ها است
!
بار ديگر ياد آورى اين نكته را ضرورى مى دانيم كه
اصول حاكم بر زندگى انسان در آن جهان با اين جهان بسيار متفاوت است ، و آنچه
درباره
نعمتهاى بهشتى در اين آيات و آيات ديگر قرآن آمده ، تنها اشاراتى است پر معنى
به آن
مواهب عظيم ، و گرنه طبق تصريح بعضى از روايات در آنجا نعمتهائى است كه هيچ
چشمى
نديده و هيچ گوشى نشنيده و بر انديشه هيچ كسى نگذشته است
.
«ابن عباس
«
سخنى دارد
كه در ذيل بعضى از آيات
همين سوره بيان كرده است : مى گويد: آنچه را خداوند در قرآن از نعمتهاى بهشتى
نام
برده مثل
و مانندى در دنيا ندارد، ولى
خداوند آن را با نامى كه براى ما شناخته شده است نام مى برد، مثلا از شراب
طهورى
نام مى برد كه با
«زنجبيل
«
ممزوج است
اين ماده معطرى بود كه عرب به آن علاقه داشت
.
|